شیراز

بنای عظیم و با شکوه آرامگاه حافظ در دوران کریمخان زند و در سال 1188 هجری قمری در شمال شهر شیراز ساخته شد. طراح حافظیه، معمار فرانسوی به نام آندره گدار از شرق‌شناسان بزرگ است که علاقه خاصی به فرهنگ و هنر ایران دارد.

مجموعه حافظیه حدود 2 هکتار وسعت دارد و به طور کلی از دو قسمت شمالی و جنوبی تشکیل شده که شامل ایوانی با چهار ستون ضخیم سنگی یکپارچه بود که دو قسمت شمال و جنوب آن باز بود و دو اتاق کوچک در دو گوشه آن قرار داشت. آرامگاه حافظ در قسمت شمالی آن قرار می‌گرفت و در بخش جنوبی این مکان باغی بزرگ نمایان بود.

چهار در امکان ورود به مجموعه و خروج از آن را فراهم می کنند که در اصلی در سمت جنوبی بنا و دو در بزرگ و کوچک در سمت غرب قرار دارند و یک در، در سمت شمال شرق به گلخانه باز می شود. بر روی تربت حافظ، سنگی مرمرین به دستور کریمخان زند نهاده شد که دو غزل از غزل‌های حافظ  بر آن نوشته شده بود و هم اکنون نیز همان سنگ در آرامگاه باقی مانده است.  آرامگاه حافظ در دوران قاجاریه بارها بازسازی گردید.

درون گنبد مجموعه ای از رنگ های عرفانی است که هر یک نماد خاصی هستند:

آبی فیروزه‌ای، نماد بهشت

سرخ ارغوانی، نماد شراب ازلی

سیاه و سفید، نماد شب و روز

قهوه‌ای سوخته، نماد خاک

حافظیه در سال 1354در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

برای امتیاز به این پست کلیک کنید
[کل: 0 میانگین: 0]

شیراز

آرامگاه حافظشیراز

دیدگاهتان را بنویسید